Ντιέγκο Μαραντόνα: Θρήνος για τον θρύλο του ποδοσφαίρου

cebdcf84ceb9ceadceb3cebacebf cebcceb1cf81ceb1cebdcf84cf8ccebdceb1 ceb8cf81ceaecebdcebfcf82 ceb3ceb9ceb1 cf84cebfcebd ceb8cf81cf8dcebb

Ο σπουδαίος Ντιέγκο Μαραντόνα πέθανε προκαλώντας σοκ και θλίψη στην υφήλιο. Ο θρύλος του ποδοσφαίρου έχασε τη μάχη με τον θάνατο στην ηλικία των 60 ετών, με τα διεθνή Μέσα να αναφέρουν ότι έπαθε έμφραγμα.

O Ντιέγκο Μαραντόνα πέρασε ένα δύσκολο διάστημα, λόγω ζητημάτων που αφορούσαν την υγεία του, ενώ πριν λίγες μέρες είχε επιστρέψει στο σπίτι του.

Το προηγούμενο διάστημα, ο «Ντιεγκίτο» υπεβλήθη σε επιτυχή χειρουργική επέμβαση για αφαίρεση αιματώματος από το κρανίο.

AP 19360629901852

AP 19360629901852

«Είναι οδυνηρό να τον βλέπεις έτσι. Ζει συνεχώς καθηλωμένος και βομβαρδισμένος με φάρμακα. Η αλήθεια είναι ότι η καρδιά μου σπάει». Αυτά ήταν τα λόγια της κόρης του Ντιέγκο Μαραντόνα, Ντάλμα, σε ανάρτησή της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, μετά την νοσηλεία του πατέρα της, σε κλινική της Λα Πλάτα και περιγράφουν με τον καλύτερο τρόπο την ταλαιπωρία που είχε περάσει το τελευταίο διάστημα ο θρύλος της μπάλας.

[embedded content]

«Δεν είναι φυσιολογικό ένα 60χρονο άτομο, ακόμα διαυγές και ισχυρό, να σέρνεται και να δυσκολεύεται ακόμη και να μιλήσει», είχε αναφέρει επίσης η κόρη του Αργεντινού.

Ντιέγκο Μαραντόνα: Κάτι παραπάνω από καλύτερος ποδοσφαιριστής του κόσμου

Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα. Ενα όνομα μια ιστορία. Και είναι από τις περιπτώσεις που η φράση ισχύει σε απόλυτο βαθμό.

«O mamma mamma mamma, o mamma mamma mamma, sai perche mi batte il corazon… Ho visto Maradona, ho visto Maradona, o mamma inamorato son…». Μετάφραση: «Ω μαμά, ξέρεις γιατί χτυπάει η καρδιά μου… Είδα τον Μαραντόνα, είμαι ερωτευμένος». Κατά τους Ιταλούς, είναι το σύνθημα που βγάζει το συναίσθημα της απόλυτης αγάπης και είναι αυτό που τραγουδούσαν οι Ναπολιτάνοι από το 1984 ως το 1991, βλέποντας τον Αργεντίνο στην ομάδα τους.

Τον έβλεπαν και τον αγαπούσαν όλο και περισσότερο, αφού τον είχαν ερωτευτεί από την πρώτη στιγμή. Και αυτό είναι κάτι που το πάθαιναν όλοι με την περίπτωσή του.

Ποδοσφαιριστές καλοί υπήρξαν κι άλλοι, άνθρωποι που μπορούσαν να χειρίζονται την μπάλα με μοναδικό τρόπο, αλλά κανείς σαν αυτόν. Ίσως επειδή ο Ντιέγκο δεν ήταν απλά ένας μεγάλος ποδοσφαιριστής, αλλά ένα… κοινωνικό φαινόμενο, όπως είχε γραφτεί πριν χρόνια στη Gazzetta dello Sport.

«Σήμερα παίζει ο Μαραντόνα», ήταν η φράση που άκουγες την ίδια εποχή στην Ελλάδα, όταν η τηλεόραση έδειχνε κάποιο ματς της Νάπολι στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις ή της εθνικής Αργεντινής.

Με τη φανέλα της οποίας, παρεμπιπτόντως, πέτυχε το τελευταίο του γκολ κόντρα σε εμάς, στην εθνική ομάδα της Ελλάδας, στο Μουντιάλ του 1994. Τότε που έκανε υπερπροσπάθεια για να καταφέρει να είναι έτοιμος για τους αγώνες στις ΗΠΑ και τελικά η FIFA αποφάσισε την αποβολή του όταν είχε βρεθεί θετικός σε έλεγχο ντόπινγκ. Μία από τις περιπέτειες του…

[embedded content]

Τέτοια ήταν και η ηπατίτιδα που τον είχε ταλαιπωρήσει στη Μπαρτσελόνα τη διετία 1982-84, τέτοια ήταν το σπάσιμο του αστραγάλου του από τον Γκοϊγκοετσέα, γνωστό και ως «χασάπη του Μπιλμπάο», σε ένα ματς με την Αθλέτικ το 1983, τέτοια ήταν η υπόθεση ντόπινγκ το 1991 που σήμανε το τέλος του από τη Νάπολι και την Ιταλία, ένα χρόνο μετά το Μουντιάλ και την πρόκριση της Αργεντινής στον τελικό, έχοντας αποκλείσει τους Ιταλούς στον ημιτελικό και στερώντας πολλά λεφτά από τη Μαφία, τέτοια ήταν η νοσηλεία του σε πολύ κρίσιμη κατάσταση στην Κούβα το 2004.

Ο Μαραντόνα ήταν σίγουρα ο καλύτερος ποδοσφαιριστής που είδε ποτέ αυτός ο πλανήτης, αλλά ήταν επίσης και ένας άνθρωπος, μια προσωπικότητα που δεν περιοριζόταν στις τέσσερις γραμμές του γηπέδου. Η άποψη που εξέφραζε για πολιτικά θέματα, η κόντρα του με τη FIFA που κυβερνάει το ποδόσφαιρο, το γεγονός ότι γενικά μιλούσε και για θέματα που δεν αφορούσαν απλά τη μπάλα, τον έκανε αντιπαθή στους δυνατούς.

Και ακόμη πιο συμπαθή στους αδύναμους, σε αυτούς που τον «ερωττεύτηκαν» βλέποντας τον να περνάει όλη την Αγγλία το 1986 βάζοντας το γκολ του αιώνα ή κάνοντας την πιο απολαυστική προθέρμανση όλων των εποχών, το 1989 κόντρα στη Μπάγερν Μονάχου στον ημιτελικό του κυπέλλου UEFA, χορεύοντας με τη μπάλα στον ρυθμό του Life is live.

[embedded content]

«Η εικόνα του Ντιέγκο να κάνει αυτά τα κόλπα χορεύοντας με τη μπάλα και χωρίς να έχει δέσει τα κορδόνια των παπουτσιών του, είναι ουσιαστικά η εικόνα ενός υπερκινητικού 5χρονου σε έναν γάμο», είχε γράψει το αγγλικό περιοδικό FourFourTwo πριν τρία χρόνια, ανακηρύσσοντάς τον κορυφαίο ποδοσφαιριστή όλων των εποχών. Και υπήρχαν πάντα πολύ δυνατά επιχειρήματα για να στηρίξει κάποιος αυτή την άποψη.

Ο Μαραντόνα ήταν αυτός που έκανε πρωταθλήτρια κόσμου την Αργεντινή το 1986 έχοντας δίπλα του παίκτες που δεν υπήρχε καμία περίπτωση να κατάφερναν κάτι τέτοιο χωρίς την παρουσία του, ήταν αυτός που έκανε πρωταθλήτρια Ιταλίας -δύο φορές μάλιστα- τη Νάπολι κόντρα στον πανίσχυρο βορρά. Ήταν αυτός που σε έπειθε ότι αν χρειαζόταν θα νικούσε ακόμη και μόνος του, ένας εναντίον έντεκα. Και ξέρουμε όλοι ότι θα το έκανε…

«Έμπλεξα με τα ναρκωτικά, ήταν η μεγαλύτερη μαλ… της ζωής μου. Αν παρέμενα καθαρός, δεν μπορείτε να φανταστείτε τι παίκτης θα γινόμουν», είπε στο ντοκιμαντέρ που έκανε ο Εμίρ Κουστουρίτσα για τη ζωή του, το 2008.

Και ίσως είναι η μοναδική φορά που ο Αργεντίνος έκανε λάθος σε αυτό που είπε, γιατί αφενός και πάλι έγινε ποδοσφαιριστής που όμοιος του δεν υπήρξε ποτέ, αφετέρου η ανθρώπινη φύση του τον έκανε ακόμη πιο «μεγάλο», μεγάλωσε τον μύθο του.

Όπως είχε πει και ο μεγάλος Ουρουγουανός συγγραφέας Εντουάρντο Γκαλεάνο «ο Μαραντόνα ήταν ο πιο ανθρώπινος από τους Θεούς, γιατί ήταν αμαρτωλός και βρώμικος. Αυτός που μας αντιπροσωπεύει»…

[embedded content]

ΠΗΓΗ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *