Σινεμά: Πρεμιέρα για δύο επικές μπλοκμπάστερ περιπέτειες

cf83ceb9cebdceb5cebcceac cf80cf81ceb5cebcceb9ceadcf81ceb1 ceb3ceb9ceb1 ceb4cf8dcebf ceb5cf80ceb9cebaceadcf82 cebccf80cebbcebfcebacebc
thelastduel ape 1410

Δυο επικά μπλοκμπάστερς κάνουν πρεμιέρα και έρχονται να ανανεώσουν το ενδιαφέρον και να τονώσουν τις εισπράξεις των ταμείων στα σινεμά, με την τελευταία περιπέτεια του Τζέιμς Μποντ να προσγειώνεται κάτω από τα μισά εισιτήρια της πρώτης εβδομάδας,.

Πρόκειται για δύο πολυαναμενόμενες πρεμιές στα σινεμά, το επικό ιστορικό δράμα του Ρίντλεϊ Σκοτ «Η Τελευταία Μονομαχία» και η επική περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας «Dune» του Ντενί Βιλνέβ.

Ωστόσο, από τις συνολικά πέντε ταινίες που κάνουν απόψε πρεμιέρα, ξεχωρίζει το μεξικάνικο δράμα «Χαρακτηριστικά Γνωρίσματα», που μπορεί να μην έχει πολυδιαφημιστεί, να μην έχει σταρ ή μία παραγωγή εκατομμυρίων από πίσω της, αλλά έχει τεράστιο ενδιαφέρον, ψυχή και άποψη για το ζήτημα της μετανάστευσης.

Η Τελευταία Μονομαχία (“The Last Duel”): Δραματική ιστορική περιπέτεια, αμερικάνικης και βρετανικής παραγωγής του 2021, σε σκηνοθεσία Ρίντλεϊ Σκοτ, με τους Ματ Ντέιμον, Τζόντι Κόμερ, Άνταμ Ντράιβερ, Άλεξ Λόθερ, Μπεν Άφλεκ κα.

Ο 83χρονος πλέον Ρίντλεϊ Σκοτ επιστρέφει στην επική περιπέτεια έπειτα από αρκετά χρόνια, βασισμένος πάνω σε πραγματικά γεγονότα, που αφορούν την τελευταία νόμιμη μονομαχία στη Γαλλία του 14ου αιώνα, για να μιλήσει κατά κύριο λόγο για τη γυναίκα και τα πλήγματα που δέχεται διαχρονικά, αλλά και για την υποκειμενικότητα της αλήθειας και την πορεία του δυτικού πολιτισμού.

[embedded content]

Ο Ρίντλεϊ Σκοτ, που έχει κάνει μια τουλάχιστον αξιοσημείωτη πορεία στο σινεμά (“Μπλέιντ Ράνερ”, “Άλιεν”, “Θέλμα και Λουίζ”, “Μονομάχος”) κι έχει αφήσει το δικό του προσωπικό σκηνοθετικό στίγμα, εδώ με αφορμή την ιστορία της τελευταίας μονομαχίας μεταξύ του ιππότη Ζαν ντε Καρούζ και του “φίλου” του δόκιμου ιππότη Ζακ Λε Γκρις, μετά τον βιασμό της γυναίκας του πρώτου από τον δεύτερο, θα αναδείξει τη δυσμενή θέση της γυναίκας με απλότητα, που ορισμένες φορές, όμως, φτάνει την απλοϊκότητα. Συμβάλει και αυτός, με το δικό του τρόπο, στο κίνημα του me too φανερώνοντας ότι παρά το πέρασμα των αιώνων, πολύ λίγα έχουν αλλάξει στον ανδροκρατούμενο κόσμο, τη διατήρηση των στερεότυπων και συνάμα την ύπαρξη πάντα θαρραλέων γυναικών που διαθέτουν την τόλμη να βγουν να μιλήσουν, όπως η Μαργκερίτ ντε Καρούζ, που βρέθηκε στην ίδια θέση με τον βιαστή της, μέχρι της τελευταίας τσεκουριάς στην πολυθρύλητη μονομαχία.

Ο Ρίντλεϊ Σκοτ επιλέγει να χωρίσει την 2,5 ωρών ταινία του σε τρία κεφάλαια, δίνοντας την άποψη για τα γεγονότα και των τριών πρωταγωνιστών της ιστορίας. Στο πρώτο κεφάλαιο δίνει την “αλήθεια” του ιππότη Ζαν ντε Καρούζ (Ματ Ντέιμον), ενός χοντροκομμένου άνδρα που ζούσε για τη μάχη, τη δόξα και την ευχαρίστηση να σκοτώνει. Στο δεύτερο κεφάλαιο την “αλήθεια” του Λε Γκρις (Άνταμ Ντράιβερ), ενός δόκιμου ιππότη, ενός πνευματώδη, γοητευτικού, μορφωμένου, παραδόπιστου, κυνικού που διέπρεψε ως λογιστής και φοροεισπράκτορας του κόμη Πιέρ ντ’ Αλανσόν και που εκπροσωπεί το μέλλον του δυτικού πολιτισμού, την πορεία προς τη θεοποίηση του χρήματος, της αποικιοκρατίας, αλλά και της ακραίας υποκρισίας. Και στο τρίτο κεφάλαιο την αλήθεια της Μαργκερίτ (Τζόντι Κόμερ), που θα καταγγείλει τον βιασμό της, αν και με αυτή την πράξη της έχασε όλους τους συμμάχους της, τις γυναίκες, τη στενή της φίλη και βρέθηκε αντιμέτωπη με τη δυσπιστία και τη συκοφαντία, στην οποία πρωτοστάτησε η εκκλησία.

Ο Άγγλος σκηνοθέτης, διατηρεί την ακμαία κινηματογραφική του ματιά, αν και είναι φανερό το γήρας του, σε αρκετά σημεία, καθώς ορισμένες φορές και πλατειάζει και φλυαρεί, ενώ οι σκηνές των μαχών δεν έχουν την αίγλη προηγούμενων ταινιών του (ποιος μπορεί να ξεχάσει την έναρξη του “Μονομάχου” με τη μάχη των Ρωμαίων απέναντι στους Γερμανούς). Δίνει βαρύτητα στους χαρακτήρες, στο πνιγηρό και σκοτεινό κλίμα της εποχής, φωτίζοντας με γκριζογάλανες αποχρώσεις το παγωμένο βαλτώδες περιβάλλον, στην καρδιά της Ευρώπης, και κάνοντας φανερό γιατί θαμπώθηκαν οι Ευρωπαίοι μπροστά στον πλούτο, τα κάλλη και τον πολιτισμό της Ανατολής.

Σίγουρα πάντως πρόκειται για μια χορταστική και καλογυρισμένη επική περιπέτεια, που βλέπεται με ενδιαφέρον μέχρι τέλους κι έχοντας τρεις άξιους πρωταγωνιστές, με τον Ματ Ντέιμον να ξεχωρίζει, που εδώ σαν πλαστελίνη μεταμορφώνεται σε έναν τετράγωνο άγριο χοντράνθρωπο, που στις πιο τρυφερές στιγμές με τη γυναίκα του ορμάει σαν κτήνος μπροστά σε ένα ανυπεράσπιστο πλάσμα….

ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Γαλλία 14ος αιώνας: Όταν ο ιππότης Ζαν ντε Καρούζ επιστρέφει από τον πόλεμο και μαθαίνει πως ένας φίλος του, o Ζακ Λε Γκρις έχει βιάσει τη σύζυγό του Μαργκερίτ, ζητά από τον βασιλιά να εγκρίνει το αίτημα του για μονομαχία. Αν χάσει, η Μαργκερίτ θα καεί στην πυρά για ψευδή κατηγορία. Οι δύο φίλοι μεταμορφώνονται σε θανάσιμοι εχθροί και είναι πρόθυμοι να ρισκάρουν τη ζωή και την υπόληψη τους -όχι μόνο τη δική τους, αλλά και της άτυχης γυναίκας- στην τελευταία νόμιμη μονομαχία για λόγους τιμής στην ιστορία της χώρας.

Dune (“Dune”): Περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας, αμερικάνικης παραγωγής του 2021, σε σκηνοθεσία Ντενί Βιλνέβ, με τους Τιμοτέ Σαλαμέ, Ρεμπέκα Φέργκιουσον, Ζαντάγια, Όσκαρ Άιζακ, Τζέισον Μομόγια, Στέλαν Σκάρσγκαρντ, Σάρλοτ Ράμπλινγκ, Χαβιέρ Μπερδέμ, Ντέιβ Μπατίστα, Τζος Μπρολίν κα.

Ενήλικη υποβλητική επική περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας, που ξεφεύγει πολύ από την απενοχοποιημένη καλτ ταινία του Ντέιβιντ Λιντς του 1984 και που δεν περιορίζεται στο μεγαλείο της εικόνας, τα ευφάνταστα σκηνικά, την μπαρόκ αντίληψη των πραγμάτων και λόγων, το απόκοσμο κλίμα και τον ηρωισμό, αλλά εμβαθύνει πάνω στο λογοτεχνικό έργο του Φρανκ Χέμπερτ, χρησιμοποιώντας το φανταστικό κόσμο του μέλλοντος για να μιλήσει για πανίσχυρους οίκους που εξουσιάζουν ολόκληρους πλανήτες, τη ζωή. Και ταυτόχρονα ο Ντενί Βιλνέβ, αντί να καλλωπίσει το φιλμ με τις εύπεπτες σκηνές από τα συνήθη βίντεο γκέιμ που τις συνοδεύουν και να απογειώσει την εμπορικότητα τής πολυέξοδης παραγωγής, παραχωρεί χώρο στην ελληνική τραγωδία, από την οποία είχε επηρεαστεί και ο Χέμπερτ.

[embedded content]

Ο Καναδός σκηνοθέτης του “Blade Runner 2049”, μας πάει στο μέλλον, όπου ισχυροί οίκοι εξουσιάζουν τους πλανήτες, ενώ υπάρχει ένα πανάκριβο μπαχαρικό που επιτρέπει την υπερπολύτιμη διαπλανητική μετακίνηση, Έτσι, στην άνυδρη Γη της Επαγγελίας, που εποφθαλμιούν για μια ακόμη φορά οι αποικιοκράτες, οι φτωχοί αγριεμένοι γηγενείς, θα αντισταθούν έχοντας συμπαραστάτη ένα αρχοντόπουλο, αν και το υπέδαφος κρύβει θανάσιμες απειλές. Όμως, η πιο θανάσιμη απειλή είναι ο φόβος, που “σκοτώνει το μυαλό”. Ο φόβος είναι το εργαλείο ποδηγέτησης των λαών και απέναντί του ο Βιλνέβ θα επιστρατεύσει τη φαντασία, περιορίζοντας το “επιστημονικό” στα απλώς απαραίτητα.

Το φιλμ των δυόμιση ωρών παραμένει σφιχτοδεμένο στο μεγαλύτερο μέρος του, καθώς ο Βιλνέβ γνωρίζει πολύ καλά το είδος, το οποίο πλουτίζει με λυρισμό και τα αισθήματα του ήρωα που πρέπει να ενηλικιωθεί και να κρατήσει στους ώμους του το βάρος ενός ολόκληρου κόσμου.

Καλός μαθητής του ακμαίου Ρίντλεϊ Σκοτ θα κρατήσει δοκιμασμένες φόρμες, τα γεωμετρικά σχήματα, το μεγαλειώδες, θα κλιμακώσει την ένταση, θα παραπέμψει έξυπνα στον “Λόρενς της Αραβίας” και θα ανοίξει ένα νέο κινηματογραφικό κεφάλαιο, που περιμένουμε να δούμε τη συνέχεια. Άλλωστε τα μειονεκτήματα της ταινίας, περιορίζονται σε ορισμένα ασαφή σκοτεινά σημεία της ιστορίας, κάποια σημάδια σκηνοθετικής επίδειξης και κυρίως ότι το φιλμ του μοιάζει με μια τεράστια εισαγωγή των όσων θα ακολουθήσουν.

Η ταινία στηρίζεται και στις ερμηνείες του πολυπρόσωπου καστ, με πρώτη εκείνη του ανερχόμενου νεαρού και φωτογενή σταρ Τιμοτέ Σαλαμέ, που η λεπτεπίλεπτη φιγούρα του έρχεται σε αντίθεση με την τεράστια απειλή και αυτό από μόνο του ως ιδέα έχει το ενδιαφέρον του, αν και μοιάζει περισσότερο με ένα μπιμπελό σε μια κούτα με άρβυλα…

ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Ο Πολ Ατρείδης, ο χαρισματικός διάδοχος του Οίκου των Ατρειδών, καλείται να υπηρετήσει το ασύλληπτο πεπρωμένο του και να ταξιδέψει στον πιο επικίνδυνο πλανήτη του διαστήματος για να διασφαλίσει το μέλλον της οικογένειας και του λαού του. Με τις μεγάλες δυνάμεις να παρασύρονται σε μια ανελέητη σύγκρουση για το «μπαχαρικό των μπαχαρικών» του πλανήτη Αρράκις, της πολυτιμότερης ουσίας στην Αυτοκρατορία, μόνο όσοι δαμάσουν τον φόβο τους θα μπορέσουν να επιβιώσουν.

Χαρακτηριστικά Γνωρίσματα (“Identifying Features”): Δραματική περιπέτεια, μεξικανικής και ισπανικής παραγωγής του 2020, σε σκηνοθεσία Φερνάντα Βαλαντές, με τους Μερσέντες Χερνάντεζ, Ντέιβιντ Ιγιέσκας, Χουάν Χεσούς Βαρέλα, Άννα Λάουρα Ροντρίγκεζ κα.

Σε μια εποχή που δεκάδες αμερικάνικες παραγωγές καταπιάνονται επιδερμικά με το μεταναστευτικό πρόβλημα στα σύνορα με το Μεξικό και ακόμη περισσότερες κραυγάζουν για τον κίνδυνο των “εισβολέων” στις Ηνωμένες Πολιτείες, έρχεται η σπαρακτική απάντηση από την Φερνάντα Βαλαντές, με τούτο δω το αργόσυρτο – όσο και το μαρτύριο των μεταναστών – θρίλερ, ένα εξόχως πολιτικό φιλμ.

[embedded content]

Ένα φιλμ σκληρό, που αναδεικνύει την απάνθρωπη αντιμετώπιση ενός ζητήματος, που έχει θύματα, απαγωγές, δολοφονίες, “εξαφανίσεις”, ρημαγμένους ανθρώπους, που κινούνται σε ένα αδιέξοδο σύνορο.

Μια μάνα που αναζητά απελπισμένα το παιδί της, αν και όλα τα χαρτιά δείχνουν ότι έχει πεθάνει, με τη βοήθεια ενός μετανάστη που επέστρεψε απογοητευμένος από “τη χώρα της ευκαιρίας”, θα φτάσει, παρά τις αντιξοότητες, μέχρι το τέλος την αναζήτησή της.

Η Βαλάντες, δεν υποκύπτει στις εύκολες λύσεις και τα κλισέ, αναδεικνύει την αντίθεση των υπέροχων άγριων τοπίων με τον πόνο και τον θάνατο που κρύβουν και με αποφασιστικότητα προσθέτει στην ιστορία της αφηγήσεις που εμπλουτίζουν τη μεγάλη εικόνα του προβλήματος, ενώ με υπομονή και εγκράτεια δεν επιδιώκει τη συγκίνηση ή την αγωνία από το καλογραμμένο σενάριο που έχει μπροστά της, αλλά από το βάθος που κρύβουν οι χιλιάδες υποθέσεις των εξαφανίσεων στα σύνορα ΗΠΑ-Μεξικού. Μια ιστορία, που δεν έχει, δυστυχώς, τέλος, θα μας απασχολεί για πολλά χρόνια ακόμη και κάποιος-κάποια πρέπει να αφυπνίσει συνειδήσεις. Και αυτό κάνει αποτελεσματικότατα η Βαλάντες, έχοντας τη συνδρομή της θαυμάσιας πρωταγωνίστριάς της, Μερσέντες Χερνάντεζ, η οποία παίρνει τον αβάσταχτο πόνο της απώλειας και τον κάνει κουράγιο. Για όλους μας…

ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Ο Μιγκέλ έχει μόλις απελαθεί από τις ΗΠΑ και επιστρέφει στο Μεξικό, λαχταρώντας να ξαναδεί τη μητέρα του. Η Μαγκνταλένα αναζητεί τον γιο της, που εξαφανίστηκε ενώ προσπαθούσε να διασχίσει τα σύνορα. Οι δρόμοι των δύο ηρώων θα διασταυρωθούν, καθώς περιπλανώνται στις παραμεθόριες ερημιές, όπου βασιλεύουν η ανομία, η βία και η απόγνωση. Δύο μοναχικές ψυχές, παγιδευμένες σε ένα άχρονο μεταίχμιο, αναζητούν μια διέξοδο παρηγοριάς και ανακούφισης.

Κολέκτιβ (“Collective”):  Ντοκιμαντέρ, ρουμανικής παραγωγής του 2019, σε σκηνοθεσία Αλεξάντερ Ναναού.

Αξιοπρόσεκτο ντοκιμαντέρ για το πώς ένα διεφθαρμένο σύστημα εξουσίας εμποτίζει και το σύστημα υγείας της Ρουμανίας, μιας χώρας που δεν αποτελεί εξαίρεση, αλλά απ’ ότι φαίνεται ακολουθεί το δρόμο που έχουν χαράξει υπεραναπτυγμένα κράτη. Ένα ντοκιμαντέρ που εστιάζει στις κρυφές παγίδες, καταστροφικές συμπεριφορές που έχει ο ευρωπαϊκός δρόμος και μάλιστα σε μια χώρα που μαστίζεται από τους ολιγάρχες και τους συμμάχους τους ξένους “επενδυτές”, που βρίσκονται πίσω από κάθε ευκαιρία κερδοσκοπίας.

[embedded content]

To ντοκιμαντέρ του Αλεξάντερ Ναναού που τιμήθηκε με το Βραβείο Καλύτερου Ευρωπαϊκού Ντοκιμαντέρ στα Ευρωπαϊκά Βραβεία Κινηματογράφου και το Βραβείο Κοινού LUX 2021, καταπιάνεται με την πυρκαγιά του 2015 στο κλαμπ “Κολέκτιβ”, στο Βουκουρέστι, απ’ την οποία σκοτώθηκαν 27 άνθρωποι, ενώ σύντομα πέθαναν στα νοσοκομεία οι περισσότεροι από τους 180 τραυματίες! Οι αποκαλύψεις μίας ομάδας ερευνητών δημοσιογράφων είναι καταιγιστικές καθώς ανακαλύπτουν μια τεράστια ιατρική απάτη, ενώ η πολιτική εξουσία σε αρμονία με τα ΜΜΕ παραπλανούσαν τον λαό.

Παρόλο που το ντοκιμαντέρ του Ναναού δίνει την αίσθηση της αδυναμίας να φτάσει στο βάθος των αιτιών, στο τέρμα των εξηγήσεων, έχει ενδιαφέρον και χρησιμότητα, σε μια εποχή ψευδαισθήσεων και εύκολης χειραγώγησης.

Κοντορίτο (“Condorito”): Παιδική ταινία κινούμενων σχεδίών, χιλιανής και περουβιανής παραγωγής του 2020, σε σκηνοθεσία Άλεξ Ορέλ και Εντουάρντο Σουλντ.

Νοτιοαμερικάνικο παιδικό animation που ξεκινά αρκετά ελπιδοφόρα και διασκεαστικά και όσο περνά η ώρα χάνει την ορμή του, μπαίνει στα κλισέ της Disnay, χάνει την πρωτοτυπία του και διασκεδάζει μόνο τους μπόμπιρες. Και είναι κρίμα καθώς οι σκηνοθέτες έχουν ορισμένες ωραίες ιδέες παρωδώντας μια σειρά από γνωστές κινηματογραφικές περιπέτειες ή βάζουν σε χαρακτήρες του φιλμ τις μορφές γνωστών ιστορικών προσώπων ή του σινεμά. Η ταινία προβάλλεται μεταγλωττισμένη στα ελληνικά.

[embedded content]

ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Ο Κοντορίτο είναι ένα πουλί που ζει σε ένα γραφικό χωριό των Άνδεων, είναι ο αγαπημένος όλων κι ο ίδιος είναι ευτυχισμένος πλάι στη σύντροφό του Γιαγίτα. Όταν, όμως, κατά λάθος η μαμά της φίλης του απαγάγεται από εξωγήινους εξαιτίας μιας φάρσας, ο Κοντορίτο πρέπει να ξανακάνει τα πάντα για να κερδίσει την κοπέλα του.

Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ

ΠΗΓΗ