Η ΑΝΘΗ ΒΑΡΟΥΞΗ ΣΤΟΝ SIMPLE NEWS!!

ΑΝΘΗ 1

‘’ Βρίσκω ένα κομμάτι μέσα μου που να μπορεί να αφουγκραστεί τον ρόλο’’

Είναι νέα, ταλαντούχα ηθοποιός ,με μέλλον στον χώρο ,δροσερή με πολλά εκφραστικά μέσα στην φαρέτρα της. Αυτό το διάστημα βρίσκεται σε εντατικές πρόβες για το νέο έργο των γνωστών σκηνοθετών Γιώργου Βούλγαρη και Γιάννη Μακρυνόρη που συνυπογράφουν από κοινού το κείμενο με τίτλο ‘’ΚΡΑΥΓΕΣ’’ εμπνεόμενοι από το κίνημα #Metoo, τις πρόσφατες καταγγελίες γυναικών για άσκηση βίας στον χώρο του αθλητισμού και του θεάτρου,συγκλονισμένοι από τις πολλές γυναικοκτονίες που έγιναν μέσα στον τελευταίο χρόνο και τολμούν να μιλήσουν για την κακοποίηση των γυναικών και τις έμφυλες διακρίσεις.

-Πώς αποφασίσατε να ασχοληθείτε με την υποκριτική;

Από 6 ετών με θυμούνται να λέω πως θέλω να γίνω ηθοποιός. Μεγάλωσα σε ένα καλλιτεχνικό σπίτι. Η μητέρα μου είναι τραγουδίστρια και έχει συμμετάσχει και σε θεατρικές παραστάσεις. Στο σπίτι τραγουδούσε, έκανε μαθήματα πιάνου και βιολιού! Έτσι μεγάλωσα. Πήγαινα στις συναυλίες της και μεγαλώνοντας στα κέντρα στα οποία ερμήνευε τα τραγούδια, με γνώμονα το συναίσθημα, την θαύμαζα! Ήταν στο πάλκο με τα φώτα πάνω της και ο κόσμος την χειροκροτούσε. Ήξερα ότι αυτό ήθελα να κάνω! Εκείνη τραγουδούσε αλλά εγώ ήξερα ότι ηθοποιός ήταν αυτό που ήθελα να γίνω. Να εκφράσω τους διαφορετικούς ¨εαυτούς¨ μου και να εξωτερικεύσω όλον μου τον εσωτερικό ¨κόσμο¨ μέσα από τους ρόλους. Στη σκηνή με τα φώτα και τα χειροκροτήματα.

ΑΝΘΗ 2
– Πώς θα χαρακτηρίζατε τον εαυτό σας ως καλλιτέχνη; 

Αληθινό! Βρίσκω ένα κομμάτι μέσα μου που να μπορεί να αφουγκραστεί τον ρόλο, να τον καταλάβει, να τον νιώσει και έτσι δημιουργείται ο άνθρωπος που τελικά θα σταθεί πάνω στην σκηνή.

 – Αυτό το διάστημα συνεργάζεστε με το αγαπημένο σκηνοθετικό δίδυμο Βούλγαρη – Μακρυνόρη στο νέο τους έργο “Κραυγές” που είναι ένας φόρος τιμής στις κακοποιημένες γυναίκες. Πείτε μας λίγα λόγια για το έργο και τον ρόλο σας.

Η συγγραφή του έχει γίνει με εσωτερική αναζήτηση και ενσυναίσθηση προς την κακοποιημένη ψυχή, είναι σύγχρονο λόγω των γεγονότων που μας ταλανίζουν καθημερινά … δυστυχώς. Ο άνθρωπος είναι πολύπλευρος και αυτό θα δούμε σε αυτό το έργο. Ο ρόλος μου είναι μια άσχημη αλήθεια, εγκλωβισμένη στα δεσμά της, τα δεσμά του ” θύματος” , τα υπόλοιπα θα τα δείτε επί σκηνής.

-Πώς ήταν η συνεργασία μαζί τους; Τι σας δυσκόλεψε; 

Είναι αυστηροί με την ομάδα αλλά και δίκαιοι γιατί ο ηθοποιός είναι στρατιώτης, το θέατρο στρατόπεδο και ο σκηνοθέτης ο στρατηγός, όμως η συνεργασία μας είναι άριστη πραγματικά σε όλα τα επίπεδα. Ξέρουν μέσα στην τελειομανία τους και την αυστηρότητα τους να επιβραβέυουν τον ηθοποιό τους και να τον οδήγούν στο να δώσει το μέγιστο του εαυτού του. Το μόνο μου με δυσκόλεψε στη ενσάρκωση αυτού του ρόλου είναι τα συναισθήματα αυτής της γυναίκας, η αλήθεια του εγκλωβισμού της. Πάντα είναι βέβαια πρόκληση για τον ηθοποιό να ενσαρκώνει το άγνωστο.

-Τι θα συμβουλεύατε κάποιον κάποια αν γνωρίζατε ότι είναι θύμα κακοποιητικής συμπεριφοράς? 

Μόνο να φανταστώ μπορώ τι ίσως να σκέφτεται μια τέτοια ψυχή…Θα του/της έλεγα : <<Δεν φταις εσύ.. δεν υπάρχει περίπτωση να το αξίζεις αυτό … οπότε μην το υπομένεις! Μην ελπίζεις ότι θα αλλάξει … είναι ήδη αργά για αυτό. Μπορείς να ξεκινήσεις πάλι από την αρχή. Το μόνο που χρειάζεσαι είναι ο εαυτός σου. Είσαι ότι πιο πολύτιμο έχεις. Μίλα και Φύγε! >>

-Τι μνήμες έχετε από την πρώτη σας παράσταση; 

8 χρόνια πριν, 18 χρονών, με την πρώτη μου θεατρική ομάδα <<Επί Σκηνής>> που με εμπιστεύτηκε. Φυσικά υπήρχε άγχος, έτρεμα θυμάμαι αλλά ήμασταν ΟΜΆΔΑ. Απολάμβανα όλη την υποστήριξη και την εμπιστοσύνη της ομάδας μου. Από τον Δάσκαλο, σκηνοθέτη Μάνο Αντωνίου, τη “θεατρική μου μητέρα” , ηθοποιό Τζίνα Δημητρακοπούλου και κυρίως την αγαπημένη μου σεναριογράφο και επί παντός επιστητού Μαριάνα Κυριακάκη. Όλοι συνετέλεσαν στο άψογο αποτέλεσμα που δεν θα ξεχάσω ποτέ.

-Θέατρο, κινηματογράφος τηλεόραση .Τι σας αντιπροσωπεύει περισσότερο;

Έχω κάνει και τηλεόραση ως παιδάκι, ήμουν ένα από τα <<ζουζούνια>>. Είμαστε μπροστά από το φακό , κάναμε γυρίσματα, περνάγαμε όμορφα ως παιδάκια, παίζαμε! Όμως το θέατρο, είναι η στιγμή. Στο θέατρο αφήνεις την ενέργεία σου διάχυτη στο χώρο, λαμβάνεις τα vibes του θεατή, αφουγκράζεσαι τον παλμό του θεάτρου στο πέλμα των ποδιών σου, πάνω στο σανίδι. Αυτό δεν συγκρίνεται με τίποτα.

– Πώς φαντάζεστε τον εαυτό σας σε 20 χρόνια από τώρα. 

Οραματίζομαι καλές συνεργασίες με όμορφους συντελεστές, καταξιωμένους συναδέλφους και ωραίο κλίμα. Να έχω πραγματοποιήσει και κατακτήσει τα όνειρα μου.

 

Η προγραμματισμένη πρεμιέρα του έργου ‘’ΚΡΑΥΓΕΣ ‘’ είναι για τις 10 Ιουνίου στο θέατρο ‘’Μ.ΜΕΡΚΟΥΡΗ’’

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.