Kρίστιαν Λίντνερ: Ποιος είναι ο νέος «τσάρος» της γερμανικής οικονομίας – Ο διάδοχος του Σόιμπλε;

kcf81ceafcf83cf84ceb9ceb1cebd cebbceafcebdcf84cebdceb5cf81 cf80cebfceb9cebfcf82 ceb5ceafcebdceb1ceb9 cebf cebdceadcebfcf82 cf84
facebooklindner

Ο Κρίστιαν Λίντνερ, ο νέος υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας υπόσχεται μια γρήγορη επιστροφή στην προ πανδημίας εποχή των ισοσκελισμένων προϋπολογισμών. Πολλοί βλέπουν στο πρόσωπό του το νέο Σόιμπλε

Ο 42χρονος Λίντνερ ο «διάδοχος του Σόιμπλε» στην ευρωζώνη όπως ήδη τον χαρακτηρίζουν πολλοί, αναλαμβάνει ένα χαρτοφυλάκιο πανίσχυρο, που έχει τον πρώτο λόγο στην κατάρτιση του εθνικού προϋπολογισμού αλλά και τεράστια επιρροή και εκτός Γερμανίας. Είναι ο άνθρωπος που επιβλέπει έναν προϋπολογισμό ύψους 500 δισεκατομμυρίων ευρώ για το τρέχον έτος και με τις αποφάσεις του επηρεάζει και τις δημοσιονομικές εξελίξεις εκτός συνόρων.

Ο επικεφαλής του φίλα προσκείμενου στους επιχειρηματικού κύκλους κόμματος των Φιλελευθέρων Δημοκρατών (FDP) υπόσχεται με το «καλημέρα» ότι η νέα κυβέρνηση συνασπισμού του Βερολίνου θα παραμείνει «υπέρμαχος σταθερότητας» επί των ημερών του.

Τόσο το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (SPD) όσο και οι Πράσινοι, οι νέοι σύμμαχοι του FDP, είχαν υποσχεθεί ωστόσο στους ψηφοφόρους μεγαλύτερη ευελιξία όσον αφορά το δανεισμό και τα δημόσια ελλείμματα για τη χρηματοδότηση επενδύσεων σε υποδομές και «πράσινη οικονομία».

Ο Λίντνερ δήλωσε πρόσφατα στην καθημερινή εφημερίδα Frankfurter Allgemeine (FAZ) ότι καθήκον της επόμενης κυβέρνησης είναι να «ενεργοποιήσει τις ιδιωτικές επενδύσεις και να εργαστεί για μια δίκαιη ισορροπία ιδιωτικού και δημοσίου». Εν μέσω της αυξανόμενης συζήτησης στην ΕΕ για νέους δημοσιονομικούς κανόνες και μια πιο αυστηρή οικονομική και νομισματική ένωση, ο Λίντνερ επαναλαμβάνει διαρκώς ότι θα υπερασπιστεί τα «γερμανικά συμφέροντα».

Μεταξύ αυτών, λέει είναι ο «εφάπαξ χαρακτήρας» του σχεδίου ανάκαμψης για την Covid-19, το οποίο συγχρηματοδοτείται από ομόλογα που έχουν εκδοθεί από την ΕΕ «Το ταμείο ανάκαμψης, σωστά, χαρακτηρίστηκε ως εξαίρεση», είπε στην FAZ. «Δεν υπάρχει συνταγματικά ασφαλής πλειοψηφία [των δύο τρίτων] για μια δημοσιονομική ένωση στην Bundestag. Θα συμβούλευα να αποφύγουμε τις κερδοσκοπικές συζητήσεις, εφόσον τα [πρωτότυπα] 750 δισεκατομμύρια ευρώ δεν έχουν καν χρησιμοποιηθεί».

Απέρριψε τη συζήτηση για ένα παρόμοια δομημένο ταμείο για τις επενδύσεις για το κλίμα ως «καθεστώς επιδοτήσεων που χρηματοδοτείται από τους φορολογούμενους και θα οδηγούσε σε αναποτελεσματικές επενδύσεις».

Το υπουργείο Οικονομικών της Γερμανίας είναι το μεγαλύτερο «έπαθλο» για ένα κόμμα στο νέο συνασπισμό, δεδομένης της επιρροής του στην εσωτερική, την ΕΕ και την παγκόσμια πολιτική.

Ο «Μπάμπι» της γερμανικής πολιτικής

Ο Λίντνερ εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής με το FDP στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία το 2000 Σε αντίθεση με τους προκατόχους του ήταν τόσο νέος όταν ξεκίνησε την πολιτική του σταδιοδρομία στο FDP που οι παλαιότεροι συνάδελφοί του τον αποκαλούσαν «Μπάμπι».

Αναμφίβολα ειναι ένα από τα διακεκριμένα πολιτικά ταλέντα της Γερμανίας, ωστόσο πέρα ​​από τον τίτλο της πανεπιστημιακής του διατριβής «Φορολογικός ανταγωνισμός και δημοσιονομική εξίσωση. Μπορεί να μεταρρυθμιστεί το δημοσιονομικό σύνταγμα;» δεν είναι ξεκάθαρο ποιες ήταν οι περγαμηνές του για να γίνει υπουργός Οικονομικών, γράφει το Politico.

Ο Λίντνερ, ο οποίος σπούδασε πολιτικές επιστήμες και πουλάει τον εαυτό του ως φίλο των επιχειρηματικών κύκλων, έχει περάσει σχεδόν ολόκληρη την καριέρα του ως τοπικός πολιτικός, βουλευτής ή κομματικός λειτουργός. Δεν υπήρξε ποτέ δήμαρχος, πρωθυπουργός, υπουργός ή ακόμα και υφυπουργός.

Το μεγαλύτερο επίτευγμά του φαίνεται να είναι το «μάρκετινγκ» του κόμματός του, αλλά και του εαυτού του. Το 2017, ο Λίντνερ, ο οποίος είχε γίνει αρχηγός του FDP αρκετά χρόνια νωρίτερα, μετά την αποτυχία του να κερδίσει αρκετές ψήφους για να μπει στο κοινοβούλιο, οδήγησε τους φιλελεύθερους από τη λήθη πίσω στην Bundestag. Κάπως έτσι απέκτησε σχεδόν σχεδόν απόλυτη εξουσία στο Κόμμα και άρχισε να εξαργυρώνει τη φήμη του.

Κατά την τελευταία κοινοβουλευτική περίοδο, εκτός από τον μισθό του βουλευτή, έλαβε περισσότερα από 470.000 ευρώ για δραστηριότητες όπως ομιλίες σε τράπεζες, ασφαλιστικούς κολοσσούς και άλλους ομίλους, σύμφωνα με το abgeordnetenwatch.de, μια γερμανική υπηρεσία παρακολούθησης της διαφάνειας.

Αντιδράσεις πριν καν αναλάβει

Ο Γερμανός οικονομολόγος Κλέμενς Φουεστ, πρόεδρος του Ινστιτούτου Ifo του Μονάχου, είπε μιλώντας στην Die Zeit: «Σε έναν κόσμο όπου κυριαρχεί η πολιτική υποστήριξη για πιο χαλαρούς δημοσιονομικούς κανόνες, ένα δημοσιονομικό γεράκι ως υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας μπορεί να παίξει έναν χρήσιμο, εξισορροπητικό ρόλο».

Αν και το FDP είναι περισσότερο γνωστό για τις φιλοεπιχειρηματικές του απόψεις, το κόμμα είναι συντηρητικό όσον αφορά τα κρατικά ελλείμματα και την επεκτατική νομισματική πολιτική.

«Το τελευταίο πράγμα που χρειάζεται η Γερμανία αλλά και η Ευρώπη είναι ένας πολιτικός στο τιμόνι του Υπουργείου Οικονομικών στο Βερολίνο που θα το αντιμετωπίζει ως πλατφόρμα για να διαφημίζει τα συντηρητικά δημοσιονομικά χρώματα του κόμματός του», έγραψαν σε άρθρο τους στην εφημερίδα Die Zeit, οι οικονομολόγοι Joseph E. Stiglitz, βραβευμένος με Νόμπελ, και ο Adam Ο Tooze από Πανεπιστημίου Columbia.

Οι ιδέες του Λίντνερ δεν ειναι τίποτα περισσότερο απο τα «συντηρητικά κλισέ» της δεκαετίας του 1990. «Το είδος του κόσμου στον οποίο βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή είναι, ειλικρινά, ασαφές», συνέχισαν. «Όποιος ισχυρίζεται με αυτοπεποίθηση «αρμοδιότητα» στην οικονομική πολιτική, θα πρέπει να είναι ύποπτος» τόνισαν

Ο Λίντνερ έσπευσε να απαντήσει στα social media. «Η κριτική ορισμένων πρέπει να θεωρηθεί ως επιβεβαίωση της δικής μας θέσης, γιατί οι αριστεροί οικονομολόγοι του χρέους των ΗΠΑ ελπίζουν απλώς στον πληθωρισμό», απάντησε στο Instagram.

Οι προκλήσεις και το…μέλλον

Πέρα από την οικονομική ιδεολογία, η πρώτη δουλειά του Λίντνερ θα είναι να αποδείξει ότι μπορεί να διευθύνει μια επιχείρηση με περίπου 2.000 δημοσίους υπαλλήλους, αναλαμβανοντας ένα τεράστιο…γραφειοκρατικό πονοκέφαλο.

Πράγματι, η μεγαλύτερη ελπίδα για τους επικριτές του μπορεί να είναι…η αδράνεια του βαθέος κράτους της Γερμανίας, το οποίο πιθανότατα θα εξετάσει με σκεπτικισμό οποιαδήποτε ουσιαστική απόκλιση από την πολιτική της εποχής της κρίσης στην Ευρώπη.

Ο Λίντνερ πρέπει επίσης να αντλήσει διδάγματα απο το παρελθόν, ιδιαίτερα αν αναλογιστεί την πρόσφατη ιστορία του FDP. Αφού ο τότε ηγέτης του κόμματος Γκίντο Βεστερβέλε οδήγησε το κόμμα στην κυβέρνηση το 2009, επέμεινε να αναλάβει το υπουργείο Εξωτερικών, αν και δεν είχε εμπειρία .

Χαρισματικός πολιτικός όπως ο Λίντνερ, γοητεύθηκε απο το κύρος της θέσης. Ωστόσο, ο Βεστερβέλε θεωρήθηκε ευρέως αποτυχημένος στη δουλειά, και στις επόμενες εκλογές, οι ψηφοφόροι έστειλαν το FDP…στα τάρταρα.

Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Newsbomb.gr.

ΠΗΓΗ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *